Frappelections

για να βγεί το άχτι για τις πάντα αλλοπρόσαλλες εκλογές και την πολιτική.META

Archive for April 25th, 2012

Me Foul? You Foul

with 2 comments

Το παραπάνω είναι video παρουσίασης των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ. Εκτός της άκυρης μουσικής υπόκρουσης, το σημαντικότερο κατ’ εμέ είναι η καπήλευση των πορειών των αγανακτισμένων αλλά και κάποιων πορειών από Πανελλαδικές απεργίες της ΓΣΕΕ.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Written by argos

April 25, 2012 at 8:16 pm

Οι εκλογές του Youtube;

leave a comment »

Αφού δεν έχουμε ή δεν θέλουμε να ξοδέψουμε λεφτά, είπαμε να το ρίξουμε στο you tube.

Άλλοι με χαμηλής ποιότητας, δυστυχώς και περιεχομένου, video, που παραπέμπουν στα video του Μπουτάρη το 2010 (αν ψάξετε θα βρείτε άλλα 8 από τον ίδιο χρήστη, της ίδιας …αισθητικής)

Read the rest of this entry »

Written by argos

April 25, 2012 at 5:35 pm

Η κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας

with 6 comments

Σχεδόν πάντα μου άρεσαν οι Γάλλοι συγγραφείς. Ίσως επειδή (σχεδόν) τελείωσα γνωστό Γαλλικό ιδιωτικό σχολείο. Οι αποκαλύψεις όμως ταξικών τοποθετήσεων ξεπερνούν κάθε φορά συσχετισμούς για το αν μπορώ να καταλάβω τον εργάτη από το Δενδροπόταμο ή τα παιδιά που μεγαλώνουν στις λεωφόρους του Κορδελιού. Πιθανόν η ορθή οδός να βρίσκεται στο σχόλιο που είχε κάνει η Μελίνα Μερκούρη απαντωντας στην γραμματέα της για το αν είναι λίγο υπερβολική με το να βάλει ακριβό φόρεμα σε επίσκεψη σε καταυλισμό αθίγγανων: “Μα το έβαλα για να τους τιμήσω”. Δεν ξέρω αν βγήκε κάτι από εκείνη τη συνάντηση της υπουργού Πολιτισμού με τους αθίγγανους, αλλά θα ήθελα να θυμίσω στους συντρόφους του frappelections ότι ακόμα και το σύμβολο των επαναστατών απανταχού της Γής είχε σπουδάσει γιατρός και προέρχόταν από Αστική οικογένεια της Αργεντινής, ή ότι τα δύο μεγαλύτερα κομμουνιστικά κόμματα (και τα μακροβιότερα) ιδρύθηκαν από Αστούς [παρόλο που ήρθε ο Μάο μετά και έκανε τον Μαρξ να φαίνεται ως αφελής ρεφορμιστής]

Και θα ρωτήσετε σύντροφοι, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις επικείμενες εκλογές; Ίσως καμία. Εδώ στην (κομμουνιστική) Κίνα όμως αναγκάστηκα να θυμίσω σε συναδέλφους ότι στην παλιά μου σχολή, δεν έτρεχαν Fashion Shows, αλλά έφταχναν μολότωφ στα υπόγεια, προσπαθώντας με πραγματικά αφελή τρόπο να αλλάξουν τον κόσμο. Παρόλες τις μπύρες Άμστελ που έπρεπε κανείς να καταναλώσει για την δημιουργία πολεμοφόδιων οι πιο…συναρπαστικές στιγμές ήταν οι συζητήσεις αλλά και οι επακόλουθες πράξεις, νεαρών άστών που ονειρευόντουσαν την επανάσταση (ή μάλλον την αλλαγή) χρησιμοποιώντας τα λεφτά του μπαμπά. Ουδέν μεμπτόν μέχρι στιγμής, καθώς από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς, και όταν συνειδητοποιήσεις ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν, Ριζικά, δεν έχεις και πολλούς τρόπους να αλλάξεις το παρελθόν από το οποίο προέρχεσαι- Στο κάτω κάτω το παρελθόν είναι απλά μια ιστορία, δεν θα έπρεπε να σε δεσμεύει για το μέλλον. Η δυσκολία όμως στις επικείμενες εκλογές είναι ότι το επίθετο “Ριζικός” λείπει από κάθε συζήτηση και πολιτικό πρόγραμμα. Η φοβέρα που σκιάζει τις ψυχές των νοικοκυραίων δεν έχει φτάσει ακόμα σε εκείνο το επιθυμητό επίπεδο όπου ο εαυτός μας θα μπεί σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Η εξουσία εξακολουθεί να γοητεύει στρατιές απο αριστερούς, φιλελεύθερους, δεξιούς, ηλίθιους με ρόπαλα στα χέρια, χωρίς να γίνεται ουσιαστική κουβέντα για τη ν ταμπακιέρα.

Οι συζητήσεις για το μνημόνιο είναι ακόμα στο επίκεντρο, σα να διαλέγει κανείς σεξουαλικό προσανατολισμό: Γουστάρεις Μνημόνιο, ή είσαι από τους άλλους που δεν γουστάρουν;   Η πρόοδος και η ανάπτυξη (και πιθανόν η επανάσταση) είναι ακόμα μακρυά, πέρα από κάθε συζήτηση και πολιτική διαδικασία, εκτός ίσως από κάτι αναρχοαριστερούς σχολιαστές και φιλελεύθερους επαγγελματίες που γράφουν 5 αράδες στο προσωπικό τους blog. Το μύνημα δεν είναι το μέσο σύντροφοι, σε όποιο κόμμα και αν κατεβαίνετε στις εκλογές. Η εξουσία δεν είναι το ζήτημα, καθώς θα αποδειχτεί απατηλή ερωμένη όταν την αποκτήσετε. Μια ολόκληρη κοινωνία περιμένει με τελειωμένη την ανάσα να ακούσει πως θα σχηματισθεί το αύριο, σε μια Δημοκρατία που πνέει τα λοίσθια και κανείς δεν διαθέτει την κοινωνική, συλλογική εκείνη πίστη ότι οι απόψεις του θα αλλάξουν τη χώρα. Γράψε λάθος, όσο διαβάζω το παραπανω, καταλαβαίνω που βρισκόμαστε: όλα αυτά είναι μόνο απόψεις. Δεν βλέπω κανένα να είναι έτοιμος να πράξει μετά τα λόγια. Έστω να ρίξει μολότωφ με τα λεφτά του μπαμπά. Δυστυχώς η ριζική αλλαγή μπορεί να περιμένει, πιθανόν τον δεύτερο ερχομό του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Dark.

ΥΓ1: Συνειδητοποιώ ότι όλες οι αναφορές μου σε πρόσωπα του ελληνικού χώρου είναι από το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει επειγόντως να βρώ Μαρξιστή ψυχίατρο εδώ στην Κίνα να με κοιτάξει.

ΥΓ2: Οι μολότωφ δεν είναι ποτέ η λύση. Όπως είπε και ο σύντροφος Marcos “I shit on all the revolutionary vanguards of the world”. Ο Ελληνικός Λαός ακόμα περιμένει σωτήρες μετά τις εκλογές, γιατί η διαδικασία λέει “δουλεύει”. Περιμένουμε να δούμε ποιον θα βάλουμε στο Εικόνισμα πάνω από το γραφείο του διευθυντή. Φρειδερίκη-Παύλος, οι Δικτάτορες, Καραμανλής, Ο Ανδρέας.

ΥΓ3: Οι συνάδελφοι και οι φοιτητές μου εδώ πιστεύουν ότι είμαι αναρχικός. Ο Μάο έχει κάνει μεγάλη ζημιά.

Written by arlav

April 25, 2012 at 1:17 pm

Ο ξάδερφος του Κικίλια

with 2 comments

Εκεί στην ΝΔ_ μάλλον έχουν όλοι τον ίδιο στυλίστα.

Φοράμε polo shirt με σηκωμένο τον γιακά, κρατάμε επιδεικτικά ένα σακάκι με το ένα δάχτυλο πίσω από την πλάτη και φοράμε το πιο ανόητο χαμόγελο της Colgate.

To avatar στο Twitter

H παραλλαγή είναι φοράμε ένα φούτερ στους ώμους πάνω από το polo με τους σηκωμένους γιακάδες.

Η αλήθεια είναι πως δεν σας κάνει να μοιάζετε πιο νέοι και πιο δυναμικοί. Μάλλον σαν κακή διαφήμιση για κατάστημα που πουλάει μπλουζάκια είστε

Written by thanosk

April 25, 2012 at 9:47 am