Frappelections

για να βγεί το άχτι για τις πάντα αλλοπρόσαλλες εκλογές και την πολιτική.META

Η κρυφή γοητεία της Μπουρζουαζίας

with 6 comments

Σχεδόν πάντα μου άρεσαν οι Γάλλοι συγγραφείς. Ίσως επειδή (σχεδόν) τελείωσα γνωστό Γαλλικό ιδιωτικό σχολείο. Οι αποκαλύψεις όμως ταξικών τοποθετήσεων ξεπερνούν κάθε φορά συσχετισμούς για το αν μπορώ να καταλάβω τον εργάτη από το Δενδροπόταμο ή τα παιδιά που μεγαλώνουν στις λεωφόρους του Κορδελιού. Πιθανόν η ορθή οδός να βρίσκεται στο σχόλιο που είχε κάνει η Μελίνα Μερκούρη απαντωντας στην γραμματέα της για το αν είναι λίγο υπερβολική με το να βάλει ακριβό φόρεμα σε επίσκεψη σε καταυλισμό αθίγγανων: “Μα το έβαλα για να τους τιμήσω”. Δεν ξέρω αν βγήκε κάτι από εκείνη τη συνάντηση της υπουργού Πολιτισμού με τους αθίγγανους, αλλά θα ήθελα να θυμίσω στους συντρόφους του frappelections ότι ακόμα και το σύμβολο των επαναστατών απανταχού της Γής είχε σπουδάσει γιατρός και προέρχόταν από Αστική οικογένεια της Αργεντινής, ή ότι τα δύο μεγαλύτερα κομμουνιστικά κόμματα (και τα μακροβιότερα) ιδρύθηκαν από Αστούς [παρόλο που ήρθε ο Μάο μετά και έκανε τον Μαρξ να φαίνεται ως αφελής ρεφορμιστής]

Και θα ρωτήσετε σύντροφοι, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις επικείμενες εκλογές; Ίσως καμία. Εδώ στην (κομμουνιστική) Κίνα όμως αναγκάστηκα να θυμίσω σε συναδέλφους ότι στην παλιά μου σχολή, δεν έτρεχαν Fashion Shows, αλλά έφταχναν μολότωφ στα υπόγεια, προσπαθώντας με πραγματικά αφελή τρόπο να αλλάξουν τον κόσμο. Παρόλες τις μπύρες Άμστελ που έπρεπε κανείς να καταναλώσει για την δημιουργία πολεμοφόδιων οι πιο…συναρπαστικές στιγμές ήταν οι συζητήσεις αλλά και οι επακόλουθες πράξεις, νεαρών άστών που ονειρευόντουσαν την επανάσταση (ή μάλλον την αλλαγή) χρησιμοποιώντας τα λεφτά του μπαμπά. Ουδέν μεμπτόν μέχρι στιγμής, καθώς από κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς, και όταν συνειδητοποιήσεις ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν, Ριζικά, δεν έχεις και πολλούς τρόπους να αλλάξεις το παρελθόν από το οποίο προέρχεσαι- Στο κάτω κάτω το παρελθόν είναι απλά μια ιστορία, δεν θα έπρεπε να σε δεσμεύει για το μέλλον. Η δυσκολία όμως στις επικείμενες εκλογές είναι ότι το επίθετο “Ριζικός” λείπει από κάθε συζήτηση και πολιτικό πρόγραμμα. Η φοβέρα που σκιάζει τις ψυχές των νοικοκυραίων δεν έχει φτάσει ακόμα σε εκείνο το επιθυμητό επίπεδο όπου ο εαυτός μας θα μπεί σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Η εξουσία εξακολουθεί να γοητεύει στρατιές απο αριστερούς, φιλελεύθερους, δεξιούς, ηλίθιους με ρόπαλα στα χέρια, χωρίς να γίνεται ουσιαστική κουβέντα για τη ν ταμπακιέρα.

Οι συζητήσεις για το μνημόνιο είναι ακόμα στο επίκεντρο, σα να διαλέγει κανείς σεξουαλικό προσανατολισμό: Γουστάρεις Μνημόνιο, ή είσαι από τους άλλους που δεν γουστάρουν;   Η πρόοδος και η ανάπτυξη (και πιθανόν η επανάσταση) είναι ακόμα μακρυά, πέρα από κάθε συζήτηση και πολιτική διαδικασία, εκτός ίσως από κάτι αναρχοαριστερούς σχολιαστές και φιλελεύθερους επαγγελματίες που γράφουν 5 αράδες στο προσωπικό τους blog. Το μύνημα δεν είναι το μέσο σύντροφοι, σε όποιο κόμμα και αν κατεβαίνετε στις εκλογές. Η εξουσία δεν είναι το ζήτημα, καθώς θα αποδειχτεί απατηλή ερωμένη όταν την αποκτήσετε. Μια ολόκληρη κοινωνία περιμένει με τελειωμένη την ανάσα να ακούσει πως θα σχηματισθεί το αύριο, σε μια Δημοκρατία που πνέει τα λοίσθια και κανείς δεν διαθέτει την κοινωνική, συλλογική εκείνη πίστη ότι οι απόψεις του θα αλλάξουν τη χώρα. Γράψε λάθος, όσο διαβάζω το παραπανω, καταλαβαίνω που βρισκόμαστε: όλα αυτά είναι μόνο απόψεις. Δεν βλέπω κανένα να είναι έτοιμος να πράξει μετά τα λόγια. Έστω να ρίξει μολότωφ με τα λεφτά του μπαμπά. Δυστυχώς η ριζική αλλαγή μπορεί να περιμένει, πιθανόν τον δεύτερο ερχομό του Ανδρέα Παπανδρέου, όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Dark.

ΥΓ1: Συνειδητοποιώ ότι όλες οι αναφορές μου σε πρόσωπα του ελληνικού χώρου είναι από το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει επειγόντως να βρώ Μαρξιστή ψυχίατρο εδώ στην Κίνα να με κοιτάξει.

ΥΓ2: Οι μολότωφ δεν είναι ποτέ η λύση. Όπως είπε και ο σύντροφος Marcos “I shit on all the revolutionary vanguards of the world”. Ο Ελληνικός Λαός ακόμα περιμένει σωτήρες μετά τις εκλογές, γιατί η διαδικασία λέει “δουλεύει”. Περιμένουμε να δούμε ποιον θα βάλουμε στο Εικόνισμα πάνω από το γραφείο του διευθυντή. Φρειδερίκη-Παύλος, οι Δικτάτορες, Καραμανλής, Ο Ανδρέας.

ΥΓ3: Οι συνάδελφοι και οι φοιτητές μου εδώ πιστεύουν ότι είμαι αναρχικός. Ο Μάο έχει κάνει μεγάλη ζημιά.

Advertisements

Written by arlav

April 25, 2012 at 1:17 pm

6 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Επειδή κι εμένα με αρέσουν οι γάλλοι συγγραφείς προτείνω τη Λέσχη των Αθεράπευτα Αισιόδοξων.
    Επίσης, γενικότερα εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι, το ταξικό ζήτημα στην εκπαίδευση (και όχι μόνο) που έθεσα σε άλλο ποστ δεν έχει να κάνει με τα υποκείμενα σε εκπαίδευση άτομα, αλλά με το μπάγκράουντ τους. Και φυσικά, συμφωνώ ότι κάποιος είναι εργάτης δεν είναι αυτόματα και κομμουνιστής, κάθε άλλο. Συνήθως η εργατική τάξη προσελκύεται από συντηρητικότερα ή πιο λαϊκίστικα ιδεολογήματα.
    Ομοίως και κάποιος ευκατάστατος κάλλιστα μπορεί να είναι αγωνιστής. Και φυσικά υπάρχουν πολύ παραπάνω του ενός τρόποι για να είναι κάποιος αγωνιστής.
    Η ταξικότητα έχει να κάνει με το τι μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει κάποιος ανάλογα και βάσει εισοδήματος. Με το άνισο των ευκαιριών στη ζωή λόγω κοινωνικής θέσης.

    Επίσης από τους παλιότερους, όχι πια εν ζωή γάλλους συγγραφείς, φυσικά και προτείνω τον Μανσέτ. Αντάρτικο πόλεων ρε μουνιά!

    ΠανωςΚ (@panws_k)

    April 25, 2012 at 5:54 pm

  2. μπορώ να σου πώ ότι το background ενός ατόμου που υπόκειται σε εκπαίδευση αλλάζει με την εκπαίδευση. Επίσης να ανφέρω ότι έχω θητεύσει σε 5 σχολεία, ιδιωτικά και δημόσια. Και στις δυο καταστάσεις υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και ηλίθιοι. Το πρόβλημα που προσπαθώ να θίξω στο πόστ είναι ότι γενικά η Ελληνική κοινωνία είναι χάπατο αυτή τη στιγμή. Για το άνισο συμφωνούμε. Αλλά ένας καλός τρόπος για να ρίξεις την ανισότητα είναι η καλή, Δωρεάν εκπαίδευση και παιδεία…..

    Τον Manchette ξέρεις ότι τον αγαπώ. “Η πρηνής θέση του Σκοπευτή”.

    arlav

    April 25, 2012 at 6:40 pm

    • Δεν μας νοιάζει σε πόσα σχολεία ήσουνα. Ξέρουμε ότι σε αποβάλλανε απ όλα.

      argos

      April 25, 2012 at 8:00 pm

      • Και να φανταστείς ότι το τελευταίο μου σχολείο, στην Κίνα ακόμα δεν το έχει καταλάβει ότι πληρώνουν έναν αναρχικό. Όταν με αποβάλουν τα έχουμε πεί, για την επιχείρηση “dinner out”

        arlav

        April 25, 2012 at 8:12 pm

  3. M’ αρέσει όταν βλέπω υψηλού επιπέδου συζητήσεις… Αισθάνομαι κάπως ρε παιδί μου, σα φτωχός συγγενής.

    argos

    April 25, 2012 at 7:59 pm

    • Συγνώμη που προσπαθούμε στα σοβαρά. Θα επιστρέψω στο κλασσικό κράξιμο μπας και αλλάξει κάτι σε αυτή τη χώρα.

      arlav

      April 25, 2012 at 8:13 pm


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: