Frappelections

για να βγεί το άχτι για τις πάντα αλλοπρόσαλλες εκλογές και την πολιτική.META

Μερέντα με μπριζόλα σβησμένη με ρούμι

leave a comment »

 

Του ειδικού συνεργάτη μας

Πάνου Καφενόβιου-Βαθυστόχαστου

Είχα διαβάσει προ ημερών κάτι πολύ εύστοχο σε ένα τουίτ της Κοκκινομπαλόνης, σε διαφορετικό πλαίσιο βέβαια απ’ αυτό που θα ακολουθήσει εδώ πέρα: Υπάρχει σήμερα πρόβλημα ορισμών, διαφωνούμε πάρα πολύ μεταξύ μας πάνω σε έννοιες και ζητήματα στα οποία ο καθείς προσδίδει διαφορετικό νόημα και περιεχόμενο, εντέλει καταλήγοντας να συζητάμε και να διαφωνούμε για διαφορετικά πράγματα.
Αν αυτό το φαινόμενο το συνδυάσουμε και με το κλασικό (άρα και κλισέ) “στην Ελλάδα ό,τι δηλώσεις είσαι”, καταλαβαίνουμε εύκολα τη σύγχυση που επικρατεί στο δημόσιο διάλογο γενικότερα αλλά και ειδικότερα σε αυτή την προεκλογική περίοδο.
Το ΚΚΕ, ας πούμε, οι περισσότεροι το θεωρούσαν κόμμα της Αριστεράς (εκτός από κάτι περίεργους που το θεωρούν τάλε κουάλε ακροδεξιό), αλλά κατά δήλωση της Αλέκας κακώς, αφού δεν είναι αριστερά αλλά κομμουνιστές. Δήλωση σαφής, άλλωστε μια γνωστή μου ψηφοφόρος του ΚΚΕ μού έχει στο παρελθόν προσάψει ακριβώς αυτό: εσύ είσαι απλός (ή απλώς;) αριστερός, είπε, εγώ είμαι κομμουνίστρια. Το ΚΚΕ βολεύεται να επιζητά (ή να λέει πως επιζητά) το μεγάλο, την κοινωνική ανατροπή, την επανάσταση ώστε να περιέλθει η εξουσία στα χέρια των εργατών, αλλά μέέέέέχρι να έρθει εκείνη η ώρα, αρνείται να μπει σε διαχειριστική λογική, προς το φιλολαϊκότερο, του υπάρχοντος συστήματος.
Σε αυτή τη λογική, ευτυχώς (λέω εγώ), μπαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ: ένας Συνασπισμός Ριζοασπαστικών Αριστερών κομμάτων (κάποια απ’ αυτά δηλώνουν κομμουνιστικά, άλλα όχι). Η Δημοκρατική Αριστερά δεν ξέρω πόσο Αριστερά είναι, σίγουρα πάντως δεν είναι κομμουνιστές. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μια αντικαπιταλιστική (όπως το ΚΚΕ, που καθότι κομμουνιστές είναι κατά του καπιταλισμού), αριστερή (όπως η Δημοκρατική Αριστερά; ελπίζω όχι) συνεργασία (όπως ο Σύριζα) για την ανατροπή (τίνος πράγματος; του καπιταλισμού, μάλλον).
Αυτό που έκανε χθες και σήμερα ο Τσίπρας είναι αυτό που κάνανε κάποια κορίτσια στο γυμνάσιο: “Ε, δεν θα του πω εγώ να τα φτιάξουμε του Πάνου (Καμμένου). Αλλά αν έρθει και μου το ζητήσει αυτός, ε δεν θα του πω και όχι”. Αλλά για να μην κατηγορηθεί για δεξιά στροφή, μοίρασε την πρωθυπουργία στην Αλέκα (λες και η Αλεκα το ζήτησε) με την ίδια λογική: “εσύ Αλέκα μπορεί να μην έχεις ζητήσει (την πρωθυπουργία) να τα φτιάξουμε αλλά αν το ζητήσεις δεν θα σου πούμε όχι”.
Πάλι στο τουίτερ, διάβασα ότι τις πιο ενδιαφέρουσες κινήσεις προεκλογικά μέχρι στιγμής τις έχει κάνει ο Τσίπρας. Δεν διαφωνώ καθόλου. Είναι άκρως ενδιαφέρουσες οι κινήσεις του. Φοβάμαι όμως πως ειδικά με αυτό το τελευταίο φλερτάκι με τον Καμμένο ο Αλέξης, άθελά του και προς όφελος του διπόλου Αντιμνημονιακός – Μνημονιακός, πάει να καταργήσει το ιδεολογικό δίπολο Αριστερά – Δεξιά, που τόσο λυσσαλέα προσπαθούν να καταργήσουν οι μεταμοντερνοι. Ομως είναι τόσο απλό: το μνημόνιο δεν αποτελεί ιδεολογία, αλλά διαχειριστικό σχέδιο, ένα εργαλείο στα χέρια των (συγγνώμη για τη γραφική λέξη, δεν μου έρχεται άλλη) πλουτοκρατών. Το μνημόνιο είναι μέρος μόνο ενός μεγαλύτερου συνόλου. Δεν μπορείς να το αναγάγεις σε ιδεολογία. Δεν είνα αρκετό να είσαι αντιμνημονιακός, όπως δεν είνα αρκετό να είσαι να αντιευρωπαϊστής, αντιγκλόμπαλ κτλ. Και τέλος πάντων προτού κλείσει το μάτι στον Καμμένο, ας ρωτήσει και τον Παπαδημούλη.

Καλό είναι, Αλέξη, να είσαι ευλύγιστος και ευκίνητος, πρόσεχε όμως, από τους πολλούς ελιγμούς, μην περάσεις άθελά σου στο αντίπαλο στρατόπεδο.

 

Advertisements

Written by panwsk

April 27, 2012 at 9:00 pm

Posted in Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: